ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ

Προπονητικές αρχές και ... κοινά μυστικά

Καταχωρήθηκε από Ippodata admin

Πολλοί ρωτούν, πώς μαθαίνουν τα άλογα να τρέχουν; Είναι βέβαια μεγάλο κεφάλαιο αλλά σημειώστε πως η βάση της σωστής εκγύμνασης των ιπποδρομιακών αλόγων είναι η ησυχία και η ηρεμία. Είναι απαραίτητο να τις μάθουν τόσο οι σπρίντερς όσο και οι στέηερς (για διαφορετικούς λόγους, αλλά αναγκαίο και για τις δύο ιδιότητες). Είναι σημαντικό να διατηρείται ένα άλογο σπρίντερ ήρεμο, διότι είναι πολύ εύκολο να “καεί“από διάθεση και “να έρθει απέναντι” (να αποτύχει) παρά την αρχική του ταχύτητα και ίσως και την αντοχή του. Είναι εξίσου σημαντικό και για ένα στέηερ άλογο να είναι ήρεμο, διότι αλλιώς απλά δεν θα βγάλει την κούρσα. Πρέπει να μπορεί να “κινείται” (να είναι ελεγχόμενο κι όχι να τρέχει όπου του αρέσει) ανάμεσα και με άλλα άλογα, όπως και μόνο του. Μόνον έτσι θα μάθει διαφορετικούς βηματισμούς και θα κάνει στην κούρσα αυτό που χρειάζεται. Εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος, πώς γίνεται αυτό; Μια σημαντικότατη παράμετρος μάθησης είναι η επανάληψη! Μνήμη από επανάληψη! Το να μάθει ένα άλογο να κάνει σε ρυθμό κάντερ τα 200μ σε 24', είναι διαφορετικό, από τα να μάθει να κάνει τα 200μ σε 18' (μισό ρυθμό). Επόμενο βήμα είναι να μάθει να κάνει τα 200μ σε 15' (3/4 ρυθμού). Το άλλο βήμα, σαν δουλειά σε γκάλοπ, είναι, ανάλογα βέβαια με το άλογο, να κάνει τα 200μ σε 13' - 13.30' και πίσω με φιλέτο (κάποιο άλογο μπορεί να κάνει τα διακόσια σε 12' και κάποιο άλλο σε 11.30', αλλά και πάλι είναι κάτι που πρέπει να του το μάθει ο προπονητής του). Όταν ο προπονητής κάνει εκπαίδευση. ή ανεβάζει τη φόρμα και τη φυσική κατάσταση ενός αλόγου και το άλογο δουλεύει με μεγαλύτερη ταχύτητα, σημαίνει πως και η διάθεση του αλόγου πρέπει να είναι επίσης σε καλύτερη κατάσταση, διότι θα πρέπει πλέον να δουλεύει με μεγαλύτερη πίεση. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν αργά, σταδιακά και ήρεμα. Δεν έχει νόημα και αποτέλεσμα να πάει ο προπονητής από το Α στο Ε, χωρίς τη δουλειά στο μεσοδιάστημα. Τα σταδιακά βήματα, είναι σημείο κλειδί, διότι αν ο προπονητής “σηκώσει” ένα άλογο σε ρυθμό 3/4, από 1/2 και δεν ανταποκρίνεται, τότε θα πρέπει να αυξήσει την απόσταση της δουλειάς. Θα πάει πίσω στο 1/2 ρυθμού και θα του δώσει μεγαλύτερη απόσταση, ώστε να κάνει αργότερη μεν, αλλά μεγαλύτερης απόστασης δουλειά, οπότε είναι βάσιμη η υπόθεση πως όταν θα ξανακάνει το άλογο μικρή δουλειά σε γρηγορότερο ρυθμό, θα ανταποκριθεί καλύτερα. Έτσι, μερικές φορές είναι απαραίτητο να γυρνάει πίσω για να συνεχίσει μπροστά! Το σημαντικότερο είναι να μη ζοριστεί - βιασθεί το άλογο μέχρι να είναι έτοιμο και από διάθεση και από φυσική κατάσταση. Ειδικά με τα πουλάρια, αυτό είναι απόλυτα αναγκαίο. Αν πιεσθούν παραπάνω, τότε ο προπονητής τους τα ... χάνει, ”τα καίει” στην ιπποδρομιακή διάλεκτο. Πολλοί ρωτούν, πόσο γρήγορα μπορεί ένας προπονητής να αντιληφθεί αν έχει να κάνει με ένα μελλοντικό πρωταθλητή ίππο! Τα αληθινά καλά άλογα, όποιος τα ιππεύσει μερικές φορές, γνωρίζει ότι δεν χρειάζεται να ξοδέψει πολύ χρόνο μαζί τους. Όσοι δεν έχουν καβαλήσει, είναι δύσκολο να το αντιληφθούν, γιατί δεν έχει να κάνει, ούτε με την ταχύτητα, ούτε με την αντοχή, αλλά με τον τρόπο που επιτυγχάνουν (ποιοτική αξιολόγηση) κάθε τους ενέργεια, δουλειά. Οι πολύ έμπειροι αλογατάδες θα μπορούσαν να εκτιμήσουν την “ποιότητα” που κρύβουν τα άλογα, μετά από έντονη παρατηρητικότητα κατά τη διάρκεια των πρώτων ανοιχτών κάντερ. Τα καλά άλογα (όχι όλα όμως), μαθαίνουν εύκολα και γρήγορα και είναι χαρακτηριστικά (και πάλι όχι όλα) ήρεμα, σχεδόν σίγουρα για το ποιά είναι! Πολλές φορές οι προπονητές τους ξέρουν ότι θα εξελιχθούν σε “κρακ” πριν καν κάνουν κάποιες ανοιχτές δουλειές - γκάλοπ. Αρκετοί παίκτες ρωτούν, ”τι προσπαθεί να πετύχει ο προπονητής με τη χρήση παρωπίδων”. Οι προπονητές, όταν έχουν κάποιο άλογο με όχι ιδιαίτερες φυσικές ικανότητες, χρησιμοποιούν τις παρωπίδες σαν τακτική “σοκ”. Κάνουν χρήση παρωπίδων στην προπόνηση, μετά τις αφαιρούν, λίγο πριν το άλογο τρέξει στην κούρσα και τις ξαναβάζουν στην κούρσα προσπαθώντας “να στύψουν λίγο ακόμη από το λεμόνι”. Κατά βάση τη χρήση παρωπίδων υπαγορεύει : 1. Η μη συγκέντρωση στη δουλειά κάποιου αλόγου. 2. Η τάση του να μη κρατά τη γραμμή του όταν τρέχει και 3. Η απόσπαση της προσοχής του από την κούρσα, ή τη δουλειά και είναι συνήθως σημάδι ανωριμότητας (ενίοτε δύστροπου χαρακτήρα), ή και φοβίας. Είναι η χρήση παρωπίδων άμεση αντιμετώπιση συγκεκριμένων προβλημάτων συμπεριφορών των αλόγων, μέχρι ο προπονητής τους να λύσει οριστικά τη γεννεσιουργό αιτία; Στο Μαρκόπουλο, βέβαια, βλέπουμε συντριπτικά ποσοστά διαγωνιζόμενων με παρωπίδες και αυτό είναι άλλη μια απόδειξη του μότο “δει δη χρημάτων” για την εκπαίδευση, φυσικά! Δεν είναι η άγνοια η αιτία, αλλά το κόστος. Υπάρχει, επίσης η περίπτωση, αρσενικό να μην πρέπει να ευνουχιστεί, οπότε η χρήση παρωπίδων είναι και πάλι μια επιλογή. Υπάρχουν, ωστόσο, άλογα που μπορεί να κάνουν την ίδια απόσταση σε 12.30' χωρίς παρωπίδες και σε 10.10' με αυτές! Αρκετοί παίκτες ρωτούν “γιατί σε μερικά άλογα δένουν τη γλώσσα τους”; Το δέσιμο της γλώσσας γίνεται στα άλογα, είτε για να τα εμποδίσει να τη σηκώσουν και να τη γυρίζουν, με συνέπεια να εμποδίζουν την ομαλή ροή αέρα για την αναπνοή τους, είτε για να εμποδιστούν να τη φέρουν πάνω από το “φιλέτο” (στομίδα). Τέλος, γίνεται δέσιμο της γλώσσας μετά από εγχείρηση στο λάρυγγα, ή τον οισοφάγο.